W przeszłości obszar dzisiejszej Tunezji nosił następujące nazwy: Numidia, Lidia, Africa Ifrikija, Barbaria. W Afryce Tunezja jest najbardziej wysuniętym państwem na północ kontynentu. Ludem pierwotnym zamieszkującym ten obszar byli Berberowie, nazywani przez starożytnych Makalami. W XII wieku p.n.e..obszar północnej Afryki uległ wpływom fenickim i był obiektem zainteresowania greckich kolonizatorów, w czasie trwającej wielkiej kolonizacji prowadzonej na obszarze Morza Śródziemnego. Efektem tego były wpływy kultury greckiej i fenickiej na mieszkańców zamieszkujących ten obszar. W 814 p.n.e. osadnicy feniccy osiedlili się w Kartaginie, założonej przez fenicką księżniczkę Dydonę. Odtąd nierozerwalnie ziemie wokół miasta uległy wpływom i uzależnieniu od miasta, który w niedługim czasie wyrosło na główny ośrodek handlu śródziemnomorskiego. Stał się on głównym rywalem Rzymu w podboju świata śródziemnomorskiego, w wyniku wojen punickich, Kartagina upadła w 146 roku p.n.e. stając się rzymską prowincją jako Africa.

Pełniła ona funkcję spichlerza Rzymu, przykładem tego są pozostałości miasta Dougga, z którego dzisiejsi archeolodzy mogą się dowiedzieć bardzo wiele o rzymskiej prowincji. Gajusz Juliusz Cezar w 44 roku p.n.e.. przywrócił dawną nazwę Kartaginie. W epoce cesarstwa prowincja została nazwana Africa Proconsularis.